Bezdim Canımdan

yokluğun yaramıyor bana

hayata küstürüyor beni

nefes almaktan bezdiriyor

mutlu etmiyor beni

ne yokluğun ne de varlığın

varlığında bile bezdiriyorsun canımdan

sessizce ağlıyorum geceleri

kimse duymasın diye feryadımı

tek sen duy istiyorum

ama oda olmuyor

sen söyle nasıl yaşanır böyle

bu acılara bir ömür ne kadar yeter

ne umut kaldı içimde artık

ne de heyecan

imrenerek bakıyorum çevremdeki insanlara

onlar kadar mutlu,şanslı olamadık

hakettiğim değeri,önemi ve sevgiyi

veremedin sen bana

sahip çıkamadın ne kendine ne bana

anılarımızı,yaşadıklarımızı hiçe saydın bir anda

vazgeçtin benden

yakıştı mı sana...

inan sadece senin yaptıklarının yüzünden

BEZDİM CANIMDAN...