Bil / Iyor-um
Biliyorum
Sinsi gecelerde
Karabasanlar çörekleniyor
Bozbulanık.
Dar vakitlerinde
Soğuk odaların eşlik ettiği
Serseri sevişmelerin oluyor
Mülteci korkusunda.
Sonrasında
Ağır Aksak yürüyen
Suçlu çocuk misali
Uykuların oluyor
Beklemekten bitap düşmüş.
Kimi an oluyor
Zapt edilmiş kalelerinden
Beyhude geceler selam duruyor.
Kimi an geliyor
Fetih naraları
Semada yükseliyor.
Kimi anlarda da
Yangın meydanlarını resmediyor
Picasso,mavi döngülerine
Aldığı kadınlarının hoyratlığıyla.
Ve ben biliyorum
Senin fitursuz arayışlarda ki
Medcezir sarhoşluğununun
Şarap misali mayhoş tadını.
Biliyorum işte
Bilmesemde
Masallarımda, sana dair
Kahramanlıklar yakıştırıyorum
Adı üstünde kahraman
Bir nevi mucize yeşertmek benimkisi...
Bilmeni istiyorum
Gazap tohumlarını büyüttüğüm bir yüreğim var,
Sonuna dek kapısı kapalı
Ardı sürgülü
Yangınları var külenmeye yüz tutmuş
Adı saklı varlığı dayanılmaz
...
Hani teslim olmayınca insan ölmezmiş ya
Ölmekten değil de ölüden beter olmak kastım
...
Köprüleri çoktan attım karşı kıyılara
Yalnız koylarda sabahlarken
Tüm oyunları çoktan oynadım
Nümayiş solanlarında
...
Açlığım sadece sevgiye,
Ellerini tutuyorum, sıcaklığını hissetmek için avuçlarımı sımsıkı sıkıyorum. Gözlerine bakıyorum bana anlattacaklarını duymak için can atıyorum. Yokluğunda varlığını tasvir ediyorum...
Sadece zamanı kurşunlara diziyorum...
08/11/2008 Denizli
Saat: 05:30
N.aydemir
NOT: saklandığım koylarımdam çıkarak yelkenler fora dediğim gölge adama ithafen kaleme alınmıştır...