Bil Ki

Kanatlarımız beyaz bir martının tüylerinden

Gözlerimiz aynı kırmızlıkta

Alkolün vurduğu karıncalanma hissinden

Döner başımız,döner dünya karanlıkta

Bilinmeyene gidiyoruz geçmeyen baş ağrısıyla

Köylerimiz var bizim,sevdiğimiz var

Değecekse feda ederiz bir kurşuna

Mektuplar yazılır dudağının mühürlediği salyayla

Öperiz,koklarız,özleriz hasret kalırız iyileşmez yara

Sevdiğim kadınların,sevdiğim adamların hepsi evsiz,sokakta

Herkes bir haber dünyadan,her bir şeyden uzakta

Bil ki;

Bir tek biz kalmışız ayazda

Sevdiğim adam komada

İşkenceye maruz bırakılmış,yatıyor kıpırdamadan orada

Bir tek biz kalmışız çıplak ayakla karda

Sevdiğim kadın dalmış,gitmiş sonsuz uykuda..

Düşün ki;

Hasret komak yok,yalan yok,engel yok,bir başkası yok sevda da..