Bil ki Ben de Gittim Göz Ucundan

Her gece bitiminde,

Tek vuruşlu bir tıkırtıyla düşer elimden

Beyaz üzerinde gri kalır kurşun kalem.

Sustu dudaklarım bak yine

Mühürlendi mısralarım

Saplandı kaldı yanıbaşıma

Sensizliğin ismi ...

Hıçkırıklar arasında saklıyorum

Kendimi gecenin karanlık yüzüne...

Böyle büyüttüm içimdeki seni

Olsaydın belki biterdi kasırgalar

Bekli de bu kadar yaşanmazdı

Yıldızlara tutulan dilekler...

Yokluğunu yaşamayı bildim de

Zor geliyor duymayışın işte

Ne yastık ne yorgan anlar

Gözümdeki ağrıların sebebini

Öylece güne teslim olur mısralarım..

Bir gün sende anlarsın

Sevmenin tadını

Dizi dizi gülücükler gelir aklına

İşte o zaman sende ağlarsın ...

Ya!.. aslında dökülmüştü yaprakları

İçimdeki baharın

Ne menekşenin nazik salınımlarını

Seyrediyorum morla toprak arası bi tonla

Ne de önceden sayıyorum

Papatyanın yapraklarını saklı bir bakışla

Gülü severdim oysa

Dikenine yüreğimi basa basa

Şimdi bildiğim tek çiçek var kalbime astığım

Kaktüs basıyorum yalnızlığıma

Dikenini ayrı bir hasretle

Her deminde seni vuruyorum

Edebi mısraların kah edebiyatla

Kah katlederek incilerini dizelerin...

Bu kimliksiz mısralara artık son veriyorum

Sensizliği sessizlikle dinliyorum şimdi

Son faili meçhulü az önce işledim

Çektim üstüne baştan başa bir çizik...

Tüm yasakaları da katlediyorum

Yabancı kalıyorum geride kalan her düne

Aklına düştüm mü bir solukta

Ya da bir mısrasında buldun mu kendini

Sevgisiz bıraktığın bu yüreğin

Beni işte o an anlarsın ...