Bildiğini Bilmek

Hep terk edilmek vardır maddeler için

Bazen meyvanın ekilenine

Bazen kavağın biçilenine

tercih ederler.

Kurban ederler gözkırpmadan bir ömrü,

Ateş altındaki düşlerle

bir selam! bekleyene.

Semazenim bir elim Tanrı'da.

Secdeye varmamıştır henüz beden,

bilesin, tavaftadır yüreğim.

Âma olmuştur gözler yollarda

Ancak; yürek ışıklar arası.

Gül bahçesi gülen yüzler

Ellerinde güller,

bekler ha bekler.

Her gülün, bir türkü ettiğini,

Gül bahçesini verse

notaların tükenmeyeceğini bilmek vardır.

Ağrılı sabahlara uyanmak

bildiğini bilmekten geçer.

Fidanlar büyütüyorum

gönül hanemde renkleri benden.

Anarşizimin damarlarımda tam gaz dolandığını hissettiğimde.

Asiliğim boy atmışken hazır.

Şimdi,

gülistanı yakma, lalezarı bozma zamanı.

Yakıyorum kendimi ateşsiz fırınlarda.

Uyku haramsa bana

tek lokma ekmek de öyle.

Alın terim ekmeğime sırt çevirme zamanı.

Grevdeyim.

Delemem ben Ferhat gibi dağları

Şirin'in olmadım hiç, bilirim.

Yetmez yaşlanmış gözlerim aydınlığa sevinmeye.

Züleyha'yım kör kuyudan çıkacak olanı bekleyen.

Martılara ses etmiyorum

Yardım dilemiyorum ben denizin mavisinden

ve beklemiyor körfez vapuru gayrı beni.

Kaptanla aram açık son zamanlarda.

Güneşin doğduğunu göremem beklerken.

Bilirim, ama beklemeyi.

Gemiyi, denizi ve seni beklemeyi bilirim

Denizden çıkıverecekmişsin gibi

düşlere salsam da kendimi.

Bilirim denizden çıkmaz insan bedeni.

Bildiğimi bilirim,

en çok bu acıtır içerimi.