Bilemedin

Aşk dedikleri çok nazlıdır bilemedin

Çok narindir çabuk kırılır,

Çarçabuk üzülür olur olmaz şeye

Ölümsüz bir kale gibi gölgesi

Küçük bir ters rüzgârda nasıl da yıkılır gövdesi

Bilemedin bir yürek neye çarpar

Yüreğin hiç çırpınmadı ki

Hangi çaresizlik bileğini büker

Uzattın mı sıcaklığını ellerinin

Uzatmadın ki

Sahte ışıklara bir kez kanar göz

Bir kez inanır masum bakışlara

Bilemedin inandırıcı olan tek yalan vardır

Söyleyenin kulakları hep kapalıdır

Yalanım ben diyen haykırışlara

Kişi kendi gözünü görmez

Işığın siyahlığını nasıl bilsin

Gitmeye karar vermişse düşünceler

Kim söyleyebilir

Kim söyleyebilir giden nasıl geri gelsin

Sevenler özler, sevenler bekler

Sen ne sevdin ki ne bekleyeceksin

Eminim başını kaldırıp bir sahte gururla

Bir şair beni sevdi diyeceksin

Bir şair beni sevdi diyeceksin

Susuz çiçekler gibi bükecek boynunu yüreğim

Çekilip gönlünde ıssız bir köşe bulacak

Sarılacak yine dikenli yalnızlığına

Sevmesini bilen bir yürek bekleyecek belki

Belki kendi gölgesinden bile saklanacak

Bilemedin aşk ne kadar narindir

Kırdın en ince yerinden bir çırpıda

Dilerim sen de asılırsın bir çerçeveye

Beklersin hep

Beklersin gözlerin kapıda...