Bilemezsin

Sen hiç tan yeri ağarırken sensizliğe yenik düştün mü?

Bilemezsin gözlerin direnişsiz teslimini uykulara.

Ölümlerden beterdir esaretinde yaşamak sensizliğin

Bilemezsin sessiz çığlıklarla sağırlaşan duvarları

Kimsesizliği yaşarken bir başına saatlere inat

Bilemezsin boğazıma düğümlenen yutkunuşları

Sen hiç sevmedin ki benim gibi, bilemezsin!

Hiç bir şeye aldırmayan başını almadın hiç ellerine

Belkide vaktin bile yoktu durup düşünmeye

Öğrenmemiş değil umursamıyorsun hayatı

Gözlerimdeki neme takılmış sevmiyorsun vuslatı

Güneşinden kaçmadım geçmemişti yanıklarım

Yaklaşabildiğim kadar yaklaştım yanına doğru

Yine perişan halime takıldı gözlerin

Ahuzar olduğuma bakma sen benim

Açan solar ağlayan gülermiş bilemezsin

Sarılıp koynuna almazsan bilemezsin