Bilmem Ki Nerdesin

Buz tutmuş saçaklarını bütün benliğimin

Buz dağına çarpıp paramparça olmuş

Gönül denizlerimdeki hasret gemilerim

Metrelerce kar altında mahsur kalmış yüreğim

Kar tâneleri bir bir düşerken tüm soğukluğuyla

Sensizliğe hapsolmuş şu çırpınan garîp gönlüm

Nerdesin sen ey güneş bakışlı yârim

Nerdesin sen sam yeli nefesli sevdiğim

Nerdesin sen kor tenli sevgilim nerdesin

Bekliyorum yaşam veren baharlarını

Bekliyorum çiçekler açtıran yazlarını

Bekliyorum karlar eriten alevli sıcaklığını

Bekliyorum, bekliyorum da sen nerdesin ey yâr

Nerdesin, nerdesin, bilmem ki nerdesin?

Uzak hâtırâlarda hep kaldı o tatlı ve şuh sesin

(26 Kasım 2006/ İstanbul)