Bimezler Agaçlar Ayakta Ölür

ulu bir çınardım beni kestiler

bir süs yapıp duvarlara astılar

kıymetim yok üzerime bastılar

bilmezler agaçlar ayakta ölür

gölgeme uzanıp hani yatanlar

yemeye gelince hazır bitenler

üç kuruşa sevdigini satanlar

bilmezler agaçlar ayakta ölür

dallarımı birer birer kırdılar

ışgınımdan sepet bile ördüler

ulu çınar yıkılmazmış gördüler

bilmezler agaçlar ayakta ölür

bir zamanlar veyve verdim dal verdim

kollarımda nice güzeller sardım

coşkun yaşantının sonuna vardın

bilsinler agaçlar ayakta ölür