Bin Ah İle Gelen Bir Dilek
Gün olur devran döner geçer bunlar da
yürekler ah eder de inler bin türlü cefayla
benim derdim sadece yaşamak değildir bu hayatta
fakir fukara gönüllere derman olabilirsem ne ala
ya aşkta ya arkadaşlıkta ya da gardaşlıkta
yaren olabilirsek biçare, ıstırab içindeki yaralı yüreğe
ne mutlu, boşa geçmez zaman o vakit bu hayattta
delip geçen, iz bırakıp akıp giden zalim zamanda
bir nebze de olsa merhem olur şu kanayan yarama
sanma bir tek sen de kanayan yara var da
diğer bütün kullar mutlu bu hayatta
gülen yüzlerin ardında, mazide her daim mutluluk sanma
maskedir o gülümsemeler, bilsen ne acılar var arkasında
unutturmaz ne geçen zaman ne de bir parça mutluluk da
tatmıştır çünkü mutluluğun alasını vakti zamanında
artık gülen yüzünün arkasında
yaşamayı öğrenmek yatar o maskenin altında
gülerken ağlamak gibi bazen bu hayat aslında
bir çocuk gibi yaşamak hayatı, budur hayali bundan sonra
ama ne çare hayaller gerçek olsa acı olmazdı hayat asla....
herşey boş, kelimeler sarhoş, duygular biçare
kalmış ey yüreğim tüm sözler zamana nafile
tek lüksümüz gülmek olmuş ne çare
bari bundan gayrı küstürme yüreğimi sevgiye
Etme, eğleme, bırak sozsuz güleyim bu kez ebediyete....