Bir Adam/ Bir Kadın

Bir adam…/ bir kadın…

Uyumak mümkün değil

Sabahı sabah edecekler mecburen…

Kadın; o kadar çok kırılıp döküldükten sonra aşktan

Nihayet kapısını aşka açan;

“bu sefer başka” dedi “yeşermesi için su taşımalıyım aşka”

Aynanın karşısına geçip defalarca kendine baktı

-ne yalan söylemeli, güzeldi Allah için-

Tartışmasız kendi de kabul etti güzelliğini

“aşk kadar güzelim” dedi “aşk kadar güzelim bu gün”

Adam; aynada bakıp bakıp kendine

“Buluşmaya çok var ama… Olsun…

Geç kalmaktansa… Daha gün ışımadan yollara düşüp

1 Masa, 2 sandalye kapıp beklemeliyim” dedi

“Burası İstanbul değil -ama olsa iyiydi- “diye düşündü

“Çingene kadınlardan güller alır verirdim sevgilime ”

Ve fakat ne İstanbul’du burası

Ne de gül satan çingene kadınlar vardı ortalık yerde

El mahkûm -yol üzeri- dalıp bir çiçekçiye

Çiçekler aldı -sarı-kırmızı-beyaz…

Bir adam…/ bir kadın…

Saat 11’i 11 kez vurduğunda yürek kapılarına

Kır kahvesinde soluk soluğa bir sessizlik

Çaydan önce -sarı-kırmızı-beyaz çiçekler-

Gölgesi masaya düşen ağaçta iki serçe -sessizliği sabote eden-

Masada iki çay/ iki yürek/ iki gülüş

Bi yudum çay -ince belli bardaktan-

Soğuk mu sıcak mı? Tadı umurlarında bile olmayan

Bi fırt sigara; zehir zıkkım…

Bol nikotin/ bol duman -aşkın şaşkın halleri-

Bi yudum çay -şaşkın ve fakat güzel mi güzel bir bakış-

Bi yudum çay -yürek ve dil yangını-

Bi yudum çay -dili yüreğine dolanan bir güzel söz-

Bi yudum çay -parmak uçları birbirine ha dokundu ha dokunacak-

Bi yudum çay/ bi içim bakış -ve fakat kır kahvesi öpüşmeye müsait değil-

Bir adam…/ bir kadın…/

Bir yudum çay…/ yüreğin aklında güzel mi güzel bir düş

Dudakların aklında zincirlerini kıran bir ömür öpüş

“Eğil sevgili ağaç eğil

Öpüşmek istiyorum; dallarının ve yapraklarının arasında

Gökyüzü kadar mavi/ yaprakların kadar yeşil…”

Kasım 2019- Ocak 2020