Bir Asiye Köleleştirildiğim Gün

dün yine karşımdaydın

yüzün gülüyordu masumca

önce ellerime dokundun yavaşça

sonra elimdeki resme

yine gülümsedin

evet yine sendi resimdeki yarim sevdiğim nefretim

sözcüklerimin öbür yanı

biliyorum kaybedişim olacaksın yine

bütün kayıplarım gibi

dokunsaydın yüreğime bırakmazdın beni

vazgeçmezdin

bir asiye köle olmak niye ki

tabi ya her şey kaçaklıkta güzel

sahi taksaydın yüreğime prangalar

belki dururdu ateşi

yanmazdı böyle bu kadar

ve gitmezdin kalırdın bende

değecek kadar güzel mi bensiz hayatın

bu kadar özlem varken sana

tutabiliyor musun ellerini

sarabiliyor musun

ağlayabiliyor musun sarılarak

ama ben ....

....

yeter artık keşkelerime girme ya da keşkem olma

yakma içimi

hadi şimdi git

bir tarihin anahtarını kırıp

bırakıyorsun beni bilinmezliklerde

hadi git

zindandan duyulmaz sesler

duyulabilseydi

gitmene rağmen seni seviyordum derdim

aptalca

ve inanarak

şimdi git

bakma ardına

bir asiye köleleştirildiğim gün

bugün

şimdi git