Bir Ay Işığı Düşmanı

mahallede büyüdüm sokakta aşık oldum

içerileri sevmeden içerlendim

özgürlüksüzlüğüne kitapların

dışarıya mal ettim

vazgeçmemeyi bir gülün açışından

kısık bakışlı bir ihtiyardım

dut ağaçlı bir ağustos akşamı

şüphelerinin her şeyi aldatmaya götürdüğü

bir ay ışığı düşmanı

sen çırılçıplak dans ederken düşlerimde

gizlenmişliğime

yalancılığına doğruluğun

ben yepyeni dersler çıkarırım

yaban otu olmak gerekliliğimden

erik ağacı çiçeğine özenmeyen

ilk defa sokağı çıkarmıştım yorumlarımdan

uzun boylu koca kış katık olmuştu

vurgun duruluğunda saf sensizliğime

kötü şiirler yazarak yiyip bitirmiştim içimi

seni her öpüşümde ölümü kısaltmalıyım

yaz güneşli...

düşmanım ay ışığına

her şeyi aldatmama izin verdiği için

kendi kendime