Bir Çakıl Taşıdır Kalbim

Bir çakıl taşıdır, kalbim

Değmedi hiçbir el;

Sürüklendi bunca zaman.

Götürmedi hiçbir yel,

Yüreklendirmedi hiçbir zaman

Zaman, bozuk bir saat tik tak

Tutukluyum hala bu yer, bir yatak

Tılsımlı bir el sarıyor geceyi,

Rüyam, hem pek yakın hem pek uzak

Bir peri sevincidir; gözleri, deniz mavi rüyam,

Bir çakıl taşıdır kalbim; mavi denize üryan

Mahir bir el yakalıyor beni

Ayılıyor ruhum, çekiliyor saten yorgan

Sahir bir elde atıyor kalbim..

Atılıyorum denizine... Sarıyor mavi

Sarıyor beni , deniz gözlü bir peri

ve nasıl

Olurdu ki çakıl taşı bir inci ?

Nasıl olmasın ki ? Sarınca çakıl taşını peri

Hem nasıl seslenirdi bir inci ?

“Çocuk !” derken kaplar her yanı sevinci

Mesela, ayakta kalırız, kepenek omuzda

bir çoban oluruz o yamaçta

Mesela, dizimizi kırar bağdaş kurarız

Elleri dizlerinde imam, elleri nasırlı çiftçi oluruz

omuz verirken, hemen yanı başında

ve dahi

verebilecekken başlarımızı

Başlarımız pür dikkat, yanı başında

Bi seslense der zihnimiz kulağımız,

Kalbimiz ayak uçlarında; kalbimiz

zillere basıp kaçacak çocuk heyecanı

Bi seslense öylece donup kalacağız.

S(y)N