Bir Çay İçseydik Severdin Beni

Şiirler okurdum sana

Hangi şairi dilersen çağırırdım

İçimde yaşayan çocuklardan bahsederdim

Dışarıda yorgun akan şehirden

Beraber bir kitabın sayfalarını açsaydık

Ah bir oturup çay içseydik

Severdin beni

Ben susardım belki sen susardın

Çayın kokusu konuşurdu

Sen kimselere benzemezdin

Ben zaten hiç benzemedim ki

Bir dalgınlıktan başkasına geçseydik

Ah bir oturup çay içseydik

Severdin beni

Gözlerim gözlerine bakamazdı

Ellerimin içi terlerdi bardağı tutamazdım

Ağır gelirdi oturduğumuz masa

Sandalyenin yerini 10 defa değiştirirdim

Ta ötelerden bir mevzu seçseydik

Ah bir oturup çay içseydik

Severdin beni

Kalbimi anlatsaydım sana

İçindeki tutam tutam acı olan

Gözlerimizi çevirseydik denize

Sözlerimiz boğulunca sessizliğimizde

Garson garson iki çay daha deseydik aynı anda

Ah bir oturup çay içseydik

Severdin beni