Bir Çocuk

Bir Çocuk yıkılmış

Soğuk geceler eşiği olmuş

elleri yüzünü kaplamış,

sanki bir Morfin gibi

Yaşaması nefes sıcaklığına bağımlı,

köşe bucak takiyyelenmiş

Köprü altlarına

bir Çocuk ağlamış

Toprak!...... Anne kucağı olmuş sanki

nefes, nefese kalmış Kırlangıçlar

Küsmüş Güneş doğmuyor

o karanlık Dünyasına

ağlıyor yalnızlığı kendine

Bir Çocuk umutlanmış

Turnaların Semah dönüşünü izlerken

kıskanmış gizlice sevişenleri

Gül'nurum olsun demiş garip garip

ayazdan nefret ederek

Bir Çocuk Büyümüş

Gül kokusunu özlemiş birden

yıldız kayışlarında dilekleri sönmüş

Kitabın arasında sakladığı sevgilsini anımsamış

ve aglamış Bulutla

Bir Çocuk yarını özlemiş

Ekmek gibi Aş gibi

yarını görmeden ölmüş

ve bir Çocuk Köprü altına yeniden gelmiş

gelmiş geçmiş hep böyle imiş

Köprü altı Mesken'imiş

Yarın

Bir Çocuk daha Ölmüş