Bir Damla Yaş Büyüttüm Ben

özlemimde bir damla yas büyüttüm ben

sen ardına bile bakmazken ben atesinde yandım

sensizliğin acısı mıh gibi çakılırken bagrıma

bu perişan halimi anlatamadım hiç bir dostuma

ellerimde kanayan siirinin kokusu ve biraz ıslaklık var

yazmak istemiyorum artık senli siirleri , acılarımı

ama durmuyor kırılan kalemden damlayan kanım sen diyor

sen ; sen olmaktan çıkıyorsun gözüm kararıyor

veda etmesini öğretemedim ben kendime

aklımı başımdan alan gözlerin hatrıma gelince

düşüyorum düşlerimin peşine ...

sevgili son verelim artık bu hasrete

Dilimin lal halini severdim

mesela duymasaydı kulaklarım

ve okumasaydı gözlerim

oldu olacak yazmasaydım düşüncelerimi

bu acıyı yasamasaydın...