..bir Ekim Ayında Başlayanlara..

bir ekim ayının yağmurlarıyla beraber

ıslanmaya başlıyordu kalplerimiz..

sonra bir ocak ayında baktık ki

sırılsıklam olmuş bedenlerimiz..

sonra sevgimizin bir damlası

birkaç hücremizi ısıtırken,

ufacık bir aşk aleviyle

terlemeye başladı tenlerimiz..

kim derdi ki mutluluktan gülen

o ışıl ışıl gözler

bütün karanlıkların aydınlandığı gözler;

gün gelecek yağmurlarının yangınlarıyla buğulanacak,

ve aydın,ve mutlu günler geride kalacak..

düşünmesi bile içleri kanatırdı..

o aşk ateşiyle ter atan tenlerin,

buz tutacağını hangi akıl alırdı..

gideni özlemek,kalanın sevgiden tek karı olsa gerek..

yoksa tek karı olmaya mecbur kalmış

bir sürü zararı mı demet demet

nereden bilirdim;

o aydınlığı bulduğum kara gözlerin,

bir gün aydınlıklarımı karartacak

nerden bilirdim ki;

bana verdiğin ders,

tek zayıfım olup yıllarıma sebep olacak..

neredesin şimdi..

hangi elden,hangi dilden

sevgi yüklemektesin?

ben hala benim için akan

birkaç damla kanına bulanmış avuçlarında

ölmeyi hayal ederken,

hala kalbimin seni düşünürken akıttığı yaşlar;

şu koca İstanbul'a yağmur olup yağarken

sen!!!

yazıklar olsun dememi bekleme sana..

sana yazık olmuşsa,yazık kere yazık olmuştur bana..