Bir Gün Gelirsin Diye

dışardan bakmaya çalışıyorum kendime

başkasının bakış açısıyla düşünmeye çalışırken buluyorum kendimi

ama başkası gibi bakamıyorum sana

pencereden vuran güneş soluk kalıyor seni her görüşümde

öyle ağır düşüncelere dalıyorum ki

aynaya her bakmamda gördüğüm seni

başkasıymıy gibi bakmaya çalışmamla düşünüyorum

derler ya hep üçüncü bir göz lazım diye

benim ki de öyle işte

bazen nedenleri düşünüyorum

bazense olmazları

nedenler birikiyor biriktikçe olmazlar artıyor

olmazlar imkansızlığa bürünüyor nedense

ve benim lügatımda imkansıza yer yok asla

çünkü insan istediğinde imkansızlar çürür gider azimle

anlamaya çalışıyorum anlayamıyorum

kalbim sızladıkça kifayetsiz kalıyor kelimeler

bağırmak istiyorum sesim çıkmıyor

sesim çıkmadıkça ağlıyorum

ve ağladıkça boşluğa düşüyorum

sonra imkansız diyorum kendi kendime imkansız

sonra gülüşün geliyor aklıma

şöyle bir doğruluyorum

hayır diyorum hayır

sen bu kadar kolay vazgeçemezsin, pes edemezsin diyorum kendime

çünkü aşk vazgeçmek değildir

resimlerine bakıyorum sevdiğimin

yokluğun çepeçevre sarmış olsa da benliğimi

ben seni seviyorum diyorum

sonra susarak özlediğimi farkediyorum

fidansız saksı ilişiyor gözlerime

adına aşk dediğimiz papatya

filizlendikten sonra durmuş

yol ayrımlarımız gibi

öylece sessizce yerinde

kendimi o büyümeyen filiz gibi hissediyorum

ne oluyor ne bitiyor bilmiyorum

sabredemiyorum ama sabretmeye çalışıyorum

tek bildiğim seni çok sevdiğim

bir gün gelirsin diye bekliyorum