Bir Gün Unutulur Gidersin...

Gayri senin çocuğun değil

Yalın ıslak - çarpık çatık

Soysan çıplak giydirsen şeffaf

Kimseler bilmez

Lekeli yıldızlar altında

Ayaz işlemeli kasnağına

Bir somun başı koparıp ısırdığın lokma

Sinmeden boğazına bir meşrep

Sindiriliyordu yosma bakış altında

Alaşağı kaderine

Havında dövülmüş şavkıyla

İki adım atsam

Yürüyecek kınalı

Hükmü geçmez -kanmış ağrılara-

Zevale yüz tutmuş

Ben değilim ki muht/acı

Esrik bir dokunuşun ürperten yanılgısı

Ki sevgi diye gözünün içinde saklarken şaşı

Bir değil iki kere istiyordu

Budala kanış tanımı - zevkin sefası -

Dakikalarca verilen şırıngadan

Delik deşik bir sevda uzanıyordu kol boyu

Al, al...

Diye inleyen kekemesinde

Her şey iki kereydi

Birinci kanma

İkinci inanamama

Köleliğin ağırbaşlılığı

Kaç nefes çeksem derine sindirmiyordu soluğu

Seni düşünüyorum

Kendimden çok içine saklanan kendimi

Hediye diye sunulan

Kader diye avutulan

Kaç yol çıkmazında çığlığın var senin

Haykırsan

Duyurmasan

İstemesen

Vermesen

Kaç sesin var senin

Söylesene duymadığım

İşitemediğim kulağıma fısıldadığın ismin

Koynuna sakladığın gün ışığı kadar sıcak

Çiçek mi kuruttu senin içini

Yoksa sen mi kuru çiçekleri toplayıp bastın bağrına

Kavruluyorsun sıcağında

Ödünç yıllara kar yağarken

İçimde kırılan dal sesi

Yapraklarına değmeden

Adımlar sokağına adın sessiz yazılır

Rüzgâr uğultusu soluğun

Bir gün unutulur...

UYUŞTURUCUYA HAYIR...