Bir Günah Çıkartma Seansı

Çocuk ....

Su ...

İnsan...

Hayat...

Cümlesi , başka bir anakarada ,

Cümlesi , başka bir dünyada.

Biz ; diğer dünyanin çocukları ,

Minicik ellerle bir buket derleyip ,

Biraz umut , biraz çocukluk ,

Biraz insanlık

Getireceğiz sana ...

Söylesene , kaç nota ile ulaşılır Afrika' ya

Sol anahtarı açar mı küskün bulutların kapılarını sana?

Tanrı mutluluk dağıtmak için kimlik sormaz .

Karne istemez açlık kuyruklarında .

Teninin karasından yüksünmez .

Teninin rengine göre sınıflandırmaz seni ,

Suçlama !

Adalet dağıtmayı , insan üsteleneli beri

Hüküm giydi Afrika .

Kulak ver , uzağında değilim .

Bak senin için çalıyor bu gece kemanım .

Daha acemi ,

Daha pek minik parmaklarım .

Olur ya , belki yanliş notayı titretir ellerim ,

Bakma kusuruma Somali ,

Ben de senden büyük değilim...

Bir pirinç tanesi olayım tabağında ,

Bir damla su avucunda .

Çelimsiz yağmur bulutu çorak topraklarına .

Evet ,

Belki umut ,

Belki meyve agaclari ,

Bereketli yagmurlar ,

Bebeklerine gülümseyen anneler uzakta ...

İnan ki

Yitirmemen gereken tek şey inancın.

Balta girmemiş ormanlar da var ,

Dallarında bereket asılı.

Ve bil ki ;

Oralarda , başka dünyalar olduğundan habersiz insanlar var.

Onlar bilmiyor diye , senin varlığın ,

Varlığının içindeki yokluğun inkar edilir mi ?

Senin hic görmediğin , Tanrı'nı inkarın gibi.

Biz Tanrı'nın çocukları ,

Tanrı'nın büyüklerine baş kaldırdık.

Paylaşamadıkları dünya malını ,

Yağmaladık .

Günahtır demedik .

Günahın bedelinin peşindeydik...

Biz ; evrenin bir köşesinde Köroğlu ,

Diger köşesinde Robin Hood destanlari okuduk.

Nacizane , insan olduk...

Ve Tanrı bize yetki verdi .

Nota nota , melodi melodi , yürek yürek ,

Afrika'ya yağın dedi...

Sana ulaşan bu melodiler ,

Günahlarımızın bedeli...

İçinde kızımın da bulunduğu , otuzbeş çocuğun Unicef yararına verdikleri konser sonrası iz düşümleri ...

Bazen bir kaç nota yetiyor, bir damla yaşa mendil olmaya ...