Bir Hatırı Sayılır İntihar Müsveddesi
caddelerden konuşmalarının buharı yükselirdi
gözlüğümdü sesin
uzak nehirler düşlerdik ayrılığımıza
uykulu kentleri aşalı çok olmuştu
okul saatlerinin ağırlığı eksik olmazdı
düşleyişimizden kayıp iklim kuşlarını
sen tutup çekip giderdin kendi tekrarlarına
bırakarak beni
ölümcül değişkinliklerin ortasında
kurak şarkılar söylerdim sana
şehla bakışlarında kaçmak arzusu
en ince ayrıntısına kadar düşünülmüş
ama hep bensiz giderdin
şimdi kurak şarkılarımda dudağının izi
ikincil ikindilerin acımaz hiç
hatırı sayılır intihar müsveddelerime
sabahları iple çeker
öğlene doğrulara kalbimi yorardım
zaman seni beklemenin diğer adıydı
çöl gecesi yıldızlı
kış dalları kadar çıplak
alıcı
ikirciksiz
yalın
arasız
nazsız
sen hep gül diye sokağımı büyütmedim
şimdi düşük cümlelerle anıyorum her gidişini
hatırı sayılır intihar müsveddelerimde
aklımın sana düşkünlüğünü
sade suya tirit ölümlerle namümkün
anlatamaz hiçbir yazıt
ve azrail sendeler ilk defa
zamanın gergefine işlenirken ölüm
yasaklanır öykümüz
pastel kokulu bir imgeyle sevişiriz
olur olmaz ortalık yerde
şimdi sevgiyi henüz keşfetmemiş bir uygarlığa anlatıyorum
hatırı sayılır intihar müsveddelerimi