Bir Hayaldir Odalarımız..

Ahşap eski konağın bizlere bakan penceresinden

Kimse bakmıyor artık

Yosunlu, deniz yüzlü, narin

yaşlı taş kemerlerinden

Gittikçe ihtiyarlaşan merdivenlerinden

Şimdi kesilmiş huzur dolu ayak sesleri..

Artık ;

Kar yağar sırtına üşür

Vurur gün boyu güneş ,ateş balyozlarını /yakar duvarları için için

Alev olur kiremitlerinde eskiyen sancılar

Ay parlar hep kıskanır

Saklanır sessiz masalları odalar boyu

Yıldızlar deli kızdır bahçesinde koşturur..

Eskiyen zaman ne hoştur

Ama havuzlarına sis perdesi gibi çökmüştür sükûn

Ne su içmeye gelen serçeler ne güvercin

Ne gölgelere renk veren güller

Hani nerede

Sarmaşıklardan sarkan hanım elleri

Nede ev sahibine pervazlarında gülen kumrular

Bir gariptir , duyulur artık gecelerin sesi ..

Ve kimler bekler nöbete duran uykuyu

Rüzgâr mı taşır bedenine serin ve bir hayal korkuyu

Gelir uzaktan serin sesleri denizin

Ve bir kız kaybolmuş /hani kulaklarda çığlığı martıların

Dökerek bacalarına durmadan

Ah tahammül edilmez bir şarkıyı

Düşerken bir iç sızı hatıralarımıza

Söyler mi gökyüzünde şen martılar

Yeniden açar mı bir bulut gibi gökyüzünde salkım saçak

Uzakta bir siyah nokta kaybolan kargalar

Söyler mi kaderini yalnız konağta eskiyen taşlar..

Evet şimdi

Hep derleriz umutlarımızı yeniden

Şen olsun yeter ki şen olsun odalarında artık zaman

Ah geçmişi süsleyen bir hayal dostlar

Gelir mi yeniden o sevimli rüyalar

Gelir mi dumanı bekleyen ocağımıza

Döner mi sizce yeniden mazi..

2001/İstanbul