Bir İlham Kıvılcımının Peşinde
Şiir, savunmasızlığın güçlenmeye dönüştüğü o klasik insan yolculuğunu yansıtıyor.
Çantalarımı biraz umutla dolduruyorum
Kaygan bir yokuşta bir hayalin peşinden gidiyorum
Gelecek bulanık, yol belli değil
Kalbimi şüphenin ve korkunun ötesine taşıyorum
Artık elimde değil, gözümün göremediği bir yerde
Ama harekete geçmeye, uçmaya hazırım
Aniden her şey yerli yerine oturmaya başlıyor
Karanlıkta bir parıltı, güzel bir işaret
Okyanusta bir damla, gecede bir kıvılcım
İçimde ve sende, aynı ışığın altında
Bakmayı ve gelişip serpilmeyi öğreniyoruz
Ruhum, vahşi ve uçsuz bucaksız bir arazinin haritası gibi
Anlam arıyor ve yerimi bulmaya çalışıyorum
Hayat kaydığımız bir yokuşta tutunma çabası
Ama attığımız her yeni adım, resmi tamamlıyor
Cevaplar elimizde değil, sadece beklememiz gerek
Gerçek, kapıyı çaldığında kendini gösterecek
Saat işliyor, günler hızla akıp gidiyor
Biz insanız, burada sonsuza dek sürmeyeceğiz
Ama güneşin ve yağmurun altında yaptıklarımız
Dünyada kalıcı bir iz bıraksın istiyoruz
Zaman akıp gidiyor, engin bir nehir misali
Ama akışın yönünü değiştiren biziz
Kısa bir hikâye, güzel bir kıvılcım
Karanlıktan çıkıp birlikte yürüyoruz