Bir Intihar Anatomisi (4)

Yinelemelerde çıkılamayan taşlıklar

Çığlıklarda büyüyen kangren

Sessiz bir intihara gebedir çoktan

İtibarı hayatın

Son nefeste çekilirken hası acının

Zifiri karanlıkla kesişir

Çıkılan en kestirme yolda

Gömüde atılan çiçeklerin halkaları

Sulardan koşup gelir son defa

Tınısıyla yayılırlar

Ruhun ateşinde

//Kendi parmaklarımızla açılır

Yıllara meydan dayağı çeken tokmazsız kapı//

ekim 2009