Bir İzmir Akşamından Aşka Bakmak

Bir İzmir akşamında

Parmağında yaralı bir şiir kanıyordu şairin

Aşk özgür saat kulesiydi

Aşk batıya aitti

Günü öldürürken vapur tarifeleri

Ki doksan dakika telaşında yolculuklarımız vardı

Şehrin bir ucundan diğer ucuna

Beleşe konmuş martılar misali/ simit yoksulu

Seyyar seyyahlara emanet meltem esintileri

Barışa don

Atlet asıyordu üç şeritli hayat hikayelerinde

Bir İzmir akşamında

Acıları enginar kokusuyla nasırlaşmışken şairin

Sarhoş yakaları saldırıyordu ışıl ışıl karanlığa şehrin

Midyeden payımıza düşen yalnızlık

Ve falcılardan ülke dışına yolculuk pazarlığı kalıyordu

Akustik mirasına sahip çıkarken sahil şeritleri

Yeşil yeşil

Bir İzmir akşamında

Parmağında kordon geziyordu şairin

Klasik müziği yönetirken bar sohbetleri

Aşk özgür hesaplarıydı meyve salatalarının

Aşk delilere aitti

Geceye merhaba derken sokak şövalyeleri

Rumca söyleniyordu azınlık şiirleri

Deniz manzaralı mirasyedilerinde

Bir İzmir akşamında

Demokratik söylemleri öldürüyordu parmağında şair

Köyünün şalvarını terk etmiş koşuşurken belediye işçileri

Sahillerin arkasına gizleniyordu

Halının altına süpürülür gibi yaşamın artıkları

Aşk azize varoşların gündelikleriydi

Aşk aslını inkar eden cümlelerindi

Yetim bir kilisenin nargile sefalarında

Yükseldiğini sanan kardeşlik ezgileriyle beraber

Ensesini sıvazlamak ki yoksulun

Sömürünün altın yoluydu

Bir İzmir akşamında vatanseverlik öldürülüyordu

Korsan ekmeklerin saman kokulu eksik kalmışlığında

Bir İzmir akşamında

Yolculuk hakkı sınanıyordu parmağında şairin

Aşk gecenin 00.00 da kendini jiletleyebilen dönmelerindi

Aşk dönmemeleriydi tüm saygın baskılara rağmen

Bir sokağa sıkıştırılmış düşlerine fişlenirken

Cinsiyetsizliğe vesika vermiyordu yaşamak

Aşk bir İzmir akşamında

Kaldırımlara taşmış balık sefalarıydı

Kılıç gibi kılçıklarını çekmişken boğazların yoksulluğuna hayat

Hayata aldırmıyorken bir İzmir akşamı

Eline yüzüne bulaştırmışken dolunayın ve meltemin sefasını

Varlığına tükürüyordu yeryüzünün sefil bir şiir

Şairin parmaklarında haykırarak

Aşk amaçlarından çıkmış insanoğlunun zaaflarıydı

Aşk sistemin iki yüzlü yalanıydı

Bir şair izliyordu İzmir'i mavi mavi kanayarak

Bir şair susuyordu güllere gam çalarak

İzmir İzmir olalı aşka şiir yazmak

Ay kesiğidir sayfalarda

İzmir İzmir olalı şaire şairlik yasak...

Dün yaşamaktı aşka bir İzmir akşamından bakmak...