Bir Kardelen Üşüyor Terli Yatağımda

Gün eskidi bak yine düşünüşlerimde

Nerede kaybettim dingin gülüşlerini

Harami özleminin kumlarında vakit sen

Yokluğun yağarken özlemli gövdeme

Sen eski bir anıca sarılıyorsun gönlüme

Güneş nicedir etkisini kaybetti buralarda

Eylül serin bir ıslıkça sarmalıyor arada

Coşkunun panayırları kuruluyor sokaklara

Renkleri ovuşturuyorum ben sabırla

Bir kardelen üşüyor terli yatağımda

Uzaklarda bir güvercin bakışı varlığın

Seni düşündükçe korkulardır sarıldığım

Güncesiz duruşmaların ağlarındayım

Gizleyemiyor çıplak ağaçlar gölgemi

İnsansız sokaklarda ben kayıplardayım

Al götür yüreğimi senden çok uzaklara

Hasret koysunlar sensizliğin ızdırabını

Varsın geceleri kokun yağsın üzerime

Yağmur bakışlarınla ıslanayım günlerce

Bir deniz kıyısında bulsunlar cesedimi