Bir Kaşık Umut

Hayat

Bir kaşık umut

Yaşamanın kahrında

Ömür geçip gider

Kalırsın tek başına,

Farkına vardığında

Çok geç olmuştur artık

Ne yapsan da hepsi boş

Boşluğun çarkında,

Yalan

Bir nevi gerçek

Sanarsın hakikat

Seni alıp götürür

Yalnızlığın koynuna,

Bir bakarsın

Her taraf

Issız

Kapkaranlık

Ebedi

Bir yolculuğun sonsuzluğunda,

Ne umdum ne buldum diye

Soramazsın ki gayrı

Dil suspus

Kalpte çark etmiş olunca,

Meçhuliyetin diyarı

Bir nevi

İhanetin çarşısı

Ne etsen de artık

Hepten nafile gari,

Uçuşturduğun uçurtmalar

Sensiz ve sessiz

Ve

Kalacaklar gibi de hep

Gönülde yetim

Gökyüzünde kimsesiz...

* Berlin, 17.11.2023 *