Bir Katre Sessizlik

-//

her gece camlarımı taşlıyor biri

açıyorum perdeyi kim’sessizlik

-bu taş neden diyorum

susuyor sessizlik..

ilk defa çamurlu suda ve geceye yıkadım yüzümü

fikrimin darağacına uzattım şiirlerimin ince boynunu

sesimin resmini çekti yıldız kümeleri

gözlerimi sardı yağmurun yokuşu

ilk kez ağlamaya yürüdüm fersiz.

her gece perdelerimi aralıyor biri

bakıyorum kim’sessizlik

-neden bakıyorsun diyorum

dönüyor suretini sessizlik..

herkes biliyor ya beni öyle iri kıyım adam değilim ben

öyle heybetli şiirlerde yazamam ben

aklı kâr ederimde, aklımı kâra yoramam ben

pencerelerim ürker kalabalıktan

demir perdeler ardına gözlerimi mıhlarım ben

şu koca ummanda

bir katre adamım ben.

karanlık korkmasın diye parmak ucumda yürürüm

solar diye çiçekleri koklamaya utanırım ben

ara sıra ağaçlar gülümser bana, ben onlara gülümserim

şiir yağdırırım yapraklarına

eflatun gamzeli bir aşka şarkılar adarım ben

bir boşluk, bir sarhoşluk tüter yüreğimin ucunda

doğu hüznü bir adam yalnızlığına yürürüm

içimde uçurum

fikrimde kördüğüm

-ey vefa sen nasıl bir şeysin!!

her gece kapıma su serper biri

bir dolu bir yağmur havadisi

bakıyorum kim’sessizlik

-neden bu su serpmesi diyorum

ağlıyor sessizlik..

merdiven altı kederi yükleniyor sırtıma

hatırsızmış sevdiğim, sevdiklerim

kambur ağrılı mısralar sarsıyor ruhumu

kıtlık kıran bir düş sarmalı

aldırmıyor bulut yoksul bakışlarıma

çorak toprağıma düşmüyor bir katre yağmur duası

tutuşuyor içimdeki tuz ömürlü Yusuf yanım

bilmez ve aldırmaz Züleyha kılıklı yârim..

korkunun ve ecelin tavan yarısında biriktiririm is’yanımı

isimsiz her renk

kara düğümlü yüreğime sakladım feryadımı..

her gece bulut çalar kapımı

bakarım

-buyur derim

sokulur gözlerim

a ğ l a r ı m ...

-n u r e t t i n ÖNDER