Bir Kısa Şiir / Bataklığın Sakinleri

Hayat gülümsüyor sanıyoruz bize,

masumca düşlerimiz

ve umutlarımız dolup taşarken

biz hep pamuk ipliği tazeliğinde

bir yaşamın

sımsıkı tutunan bebek gülüşünde

masumiyetin yıkımlarındayız..

Kah ağlıyoruz kah gülüyoruz

bataklığın sakinleri gibi

derinlerde bir yerde

tutunan çamur pas tutmuş

kırık köklerimiz dolup taşmışken

yine de hâlâ aynı umutla

yıldızlara bakmak istiyoruz.

Ne kadar acı olsa da

yaşam çamur gibi kirli;

yinede gülümse diyoruz

ağlarcasına gözlerimiz,

gülümse diyoruz

parçalanmış gamzelerimize.