Bir Kuş Vakti

Erkenci kuşların sis şehrinde

Yarım balkonlar kaybettiğinde yağmurunu
Eskidi evvelce ıslak gölgelerde
Şiirle yazdığım güller

...

Yeniden
Rüzgarın göçebe elleriyle günleri toplayıp
Susayan ölüme ve
Gizlediğim tohumlara
Düşler kanadı tenim
Usulca öptüm dalların kırığında çığlık ipleri
Ağzımda sözcükler erirken
Kaçıncı şiirimdi
Aylardan neydi


Düşerek
Düşleri pulluyorum
Bulutlarla bir düşünürken
Dudağımın küllenmiş alevinde
yel üfürür tozları
Moru kalır iklimlerin


Örselenmiş uğultuların geceyle yakınlığında
Dilimin ezberine nehirler
o şahane hayal
Uyuduğum günlerin karanlığında
bulanık mavi
Solurken yalnızlığı bütün yüzleriyle
Güzelliğine varıyorum yaşamın ki
Gizlisi kalmıyor saksıların
Cebimde evler
Gidip geldiğim
sandal bahçesi


Yeniden
Bir şiirine varınca
Çiçek dolusu şairler
Ve çocuk ağlayışı güvertede
Doğrusu aklımdaydı
Su damlasını bırakıp giderken ıslak yanaklar
Dolanıyorum kelimelerde bir yolcu gibi
Öptüğüm yerden kalkıyorum
mavi kanata

Bir kuş vakti.

Ahh
Bir cümlenin uçurumuna eğilen ses