Bir Nefeslik Şiirler 4

“Anla beni… Anla beni…”

Anladım; hiç de kolay değilmiş öyle;

Bir bakışta “şıp” diye anlayabilmek

Ve bir ömür boyu tümden tanıyabilmek bir insanı…

Anladım; nihayet anlayamadığımı seni

Gözümün bir yerlerden ısırdığı

Ve fakat gözüme hiç tanıdık gelmeyen beni… Herkesi…

Gördüğüm, görmediğim… İyi ve kötü… Güzel ve çirkin arasında

Asla ve Kat’a vazgeçmiş değilim

Anlamaya çalışmaktan seni… Kendimi… Herkesi

Ve fakat

Bildiğimi sandığım ama hiçbir şey bilmediğim

Anladığımı sandığım ve fakat hiçbir şey anlamadığım

Çözemediğim… Agresif… Absürt bir bilmece gibiyiz hepimiz

“Anla beni… Anla beni…” anlamak yetmez

“Anla ve sev beni…” Sevmeyen her anlayış mutlak bir aldatış

Sevmeyen her yaklaşım yalan… Her gülüş sahte ve sinsidir çünkü…

Ekim 2020