Bir Ölünün Evinde

Bir sahipsiz evin içeri girdim

Pencereler açık, geniş ve perdesiz

Dolaştım tek, tek evin tüm odalarını

Masada bir kol saati sessiz

Sahibi kadar tüketmiştir zamanı

Bir hayatın mesut mazisinden kalan

Duvardaki resimler artık sahipsiz

Ürktüm, açtım odalardaki tüm lambaları

Pencereler açık, geniş ve perdesiz

Bahçesinde kurumuş limon ağaçları

Bir ölünün evindeki tüm tozlu eşyalar

İçten içe ağlıyor sahipsiz kaldığına

Ev yasta, kapattı açtığım tüm lambaları

Bir mazi tekrar gömüldü karanlığa

Sahibi kadar tüketmiştir aydınlığını

Bu sahipsiz evin içinde

Bir kol saati gibi duran zamanı

Karanlığa gömülen tozlu eşyaları

Ve bir ölünün mazisine şahit oldum

Bir hayatın mesut mazisinden kalan