Bir Ölünün Terekesi

yaşarken

varı yoğu

bir nefes hava

bir lokma ekmek

bir katre suydu

malı-mülkü

işte

hepsi buydu ...

ve sonunda

elde olanı bitirdi

giderken

yalnız

kendini götürdü

yanına bir şey alamadı

her şeyini burada bıraktı

çok da telaşlı gitti

zîra yolu ıraktı

ömrünün

çoğunu ağladı

azını güldü

en çok da

yalnız öldü

düşen

takvimden son yapraktı

üstüne atılan

iki avuç topraktı

bir yıldızdı aktı

geriye

kocaman bir HİÇ bıraktı !