Bir Ömrü Ağlattın Çocuklar Gibi

Dikenler kanatsın o ellerini

Yılan, çiyan yesin o dillerini

Rüzgarlar süpürsün o küllerini

Bir ömrü ağlattın çocuklar gibi

Tuttuğumuz yıldız başına düşsün

Karanlık kefenler üstünü örtsün

Bedenin gölgenden bir ömür küssün

Kimsesiz bıraktın çocuklar gibi

Neyim var neyim yok serdim önüne

Çevirdim dünyamı senin yönüne

Kör olası zalim kandım sözüne

Bir gönlü dağladın çocuklar gibi

Çok sevdiğin gözler çileyle gezer

Taşımaz dizlerim canından bezer

Senli anılarım hep beni ezer

Kaybettim kendimi çocuklar gibi

Ok değsin sinene yaran kurtlansın

Yalan vaatlerin cana dolansın

Bu şiiri gören zalim sanmasın

Kanadı dizlerim çocuklar gibi