Bir Ömür Yeter

Kürekleri kırılmış bir sandal gibi sallantılarım

Yerle gök arası bir karış kadar yakın yüreğime

Yine yorgun bedenim yine yorgun işte yine

Telleri koparılmış dağılmış bir saz gibiyim

Ne nağme kaldı ağzımdan çıkan bir sözde

Nede bir anlam kaldı düşlerimin arka sokağında

Bir bulutki şimşekler çaktırdı ansızın gölgeme

Yağmıurlar yürek kokusuna buladı masum toprağı

Öyle çok düşündüm ki yetemedim kendime

Bir fakir kırık tabağım olsaydı keşke benim yerime

Gösterseydim kalbimdeki kırıklığın bıraktığı kitleyi

Sıradan bir tabak ya ama onunda tamiri olmuyor işte

Nereden çıktın be şair ne güzel eğleniyordum

Doldurdun yine gözlerimi boğazımda bir düğüm ki

Gözlerindeki çınar ağaçları nekadarda iriymiş meğer

Çekinme sadece bir dalımı tut bu sana bir ömür yeter