Bir Öpücük Ver Desem

yelkenlerim inmiş yare

kırılan kalp kopmuş yelden

zaman bir içimlik su

yaslar hakim gül bahçeme...

kelepçelere zincir nasip

karanlık mahsen gibi

kuru yaprakları topluyor hayat

ben sende sen bende kayıp...

ok gibi kirpiklerim kalbe

içten yağmurlar nafile

ne soluk ne nefes bir çare

kim istemez ki çizsin pembe yare?...

yüzüyorum gölgesi mechul bir çölde

ırmakları dağ başını duman almış

cümbüş yapıyor yamaçların kahrı

kahyasıyım sanki şu dünyanın gülesim yok artık...

ipotek konulmuş gibi rüzgarlara

bulutların yüzü asık canı sıkkın

bir öpücük ver desem verirmisin umut?

kalpten kalbe giden yoldan caymasın kayık...

(Berlin,18.04.2014)