Bir Orman Şarkısı

Yırtık minderden süzülen

bir avuç anı

Oyalı bir gülüş

takıp takıştırılmış

rengarenk bir seyir

Hayat defterinin kenarında

eskimiş anılar

Babaannemin

ulama örtüsü

yüreğimi saran hüzün

tortusu denizleri aşar

yetim kalmış şarkılar

sıraya dizilirler o an

bir zamanların en iyileri

kocamış bir yalan olup

dökülürler  yüreğimden

çemberimden,

bir bir işlemeler

Ah alnım

Paramparça

Küçükken şarkılar söylerdim

babamın salıncağında

ve hiç midem bulanmazdı

İnsanlık adına

 Allah aşkına

utanmazdım kadınlığımdan

üstüne düşler kurup

Gözyaşım

yere düşmeden daha

bir şarkı söylerdi anam

Açlığımı yüzüme vurmazdı kurtlar

Ve sadece

masallarda dolaşıp dururdu kötülük

Bir başlık aramazdık mutluluğa

sadece mutluyduk

Bir zamanlar

kendimizin ormanıydık

ve yemyeşildik