Bir Ortadoğu Masalı Ve Ahmed

'-Ahmed'in kağıttandır kayığı ve trompet görmemişdir ömründe-'

bütün çocuklar gülerken güzeldir elbet

ama bütün çocuklar öl(dürül)ürken de güzeldir

çağırsak dönerler belki güneşli bahar sabahları

çünkü hangi gökyüzünün altından geçseler

durdukları bir masalın kıyısıdır

kurulur yine atlı karıncaları öldürülmüş çocukların

yine lunaparklara doluşurlar sevinçli bağırışlarla

gelirler ve oynarlar ne varsa yarım kaldıkları

büyülüdür ağlamaları anaların bu coğrafyada

trompet çalan musevi çocuklar mutludur

hatta çamur birikintisinde kağıttan kayık yüzdüren

o filistinli, sonradan oyundan ayrılacak olan

o çocuk, Ahmed de mutlu

nasıl neşeli olacak o musevi çocuklar

arkadaşları bir bir vurulurken

şu trompetler bir daha hiç susmasa

kağıttan kayığı hiç batmasa Ahmed'in

bitmeyen bir oyuna doğru yelken açsa