Bir Resme Empati

Burası bir sokak resminin görüntüsü

Sarmış her tarafı yemyeşil bir çim örtüsü

Ne kadar farkındalar bilemiyorum

Oturmuşum , yorgun ,bitkin ve sessiz,

Önümde yol mu ,nehir mi geçeceğim

Düşünceler sarmış etrafımı hem de insanlar,

Tüm saydamlıklarıyla yanımdalar

Oysa ben,

Oysa ben hepsinden belki de vazgeçeceğim

Bir hüzün ekmişler ki benliğime,

Çaresiz kalmışım hem de donakalmışım

Ipıssız ormanlıkta oturup düşünürken

Zaman akıp geçerken nehirlerinden

Ben sebepsiz belki de hiç sebepsiz

Ömrüme bir süre biçeceğim

Feryatlarım ,çizgi balonlar gibi

Görüyorum ama diyemiyorum çevreme

Bağırıyorum ama sesimi duyuramıyorum

Ve sevgilerim, kalple çizilmiş tıpkı

Hissediyorum ama narin çiçeğim,

Ben belki de kendimden geçeceğim

Bir bu karman çorman yazılarla

Yazılmış şiirlerim gelir düşer aklıma

Okur ,dokurum gelecek mısraları

Annem de demişti hem de ne güzel demişti

tevekkelli

Sevgisizliktenmiş bu insanların yalnızlıkları !...

H.E.A- 14.10.2014 saat:20:01