Bir Rüyaymış Yaşadıklarımız

Aşk,

Tası tarağı toplayıp, gitmiş yüreğimizden.

Birbirimize inançlarımız,

Heyecanlarımız,

Gün geçtikçe kaybolmakta...

Uzaklaştık birbirimizden...

Şimdi,

Yeniden başlamak.

Eski günlere yenibaştan dönmek,

Boşuna...

Kırılan bir cam bardağını

Ne kadar eski haline getirebilirsin?

Saksıdaki bir çiçek,

Dayanabilir mi,

Uzun zaman susuzluğa?

İçimizdek ateş sönmüşken,

Nasıl yanar bir daha?

Gel,

Unutalım bütün olanları...

İçimiz titremeden,

İçimiz sızlamadan,

İçimiz yanmadan,

Kahrolmadan..

Acıları geçmişe bırakalım.

Unutalım bütün olanları...

Düşün ki,

Ben seni öyle, ölesiye sevmedim.

O,

Altı dokuzluk vesikalık resmini

Kara kalem portreni çizmek için istedim.

Ya da,

Unutmuşum,

Cebimde kalmış..

Şimdiki bu kör kütük sarhoşluğuma bakma sen..

Önemseme..

Aldırış bile etme..

Nedenini sorma sakın..

Ben seni tanımadan önce de

Böyle çok içerdim.

Tut ki,

Fuar kapısında,

Her iş çıkışlarında,

Seni beklemedim.

Kim bilir?

Belki sevgi otobüsleri gelecekti o durağa

Binip gidecektim.

Bir daha dönmeyecektim geriye?

Düşün ki,

Dilimizden düşürmediğimiz şarkımızı

Kucağında dinlerken..

Ben ağlamadım...

Gözlerime toz kaçtı,

Delicesine esen imbat rüzgarlarından...

Sen beni hiç çağırmadın

Şimşekler çakan,

Korktuğun karanlık gecelerine

Ve

O gecelerde

Bir bebek gibi sarılmadın bana..

Ellerimi sıkı sıkı tutmadın.....

Kısa ayrılıklar sonrası

Binbir özlemlerle,

Hasretlerle yüklüyken...

Ben,

Elimde çiçeklerle

Sana hiç gelmedim.

Doyasıya öpmedim dudaklarından.

Çıldırasıya sevişmedik sabahlara kadar.

Hem de hiç...

Bütün yaşadıklarımız

Bütün olanlar..

Bir yıldız kümesiydi..

Gök yüzünden kayan..

Bir rüyaydı

Onca yaşadıklarımız...

Çoktan sabah oldu

Uyan