Bir Sevda Yarası

Bir sevda yarası

Aynı mevsimde iki sandık lekesi

Bilen bir kerede diyebilir mi?

Seni seviyorum demek söylendiği kadar derin mi?

Aynada bakınca gözlerime

Yâda gözlerin deyince camdan yüreğime

Dağılan bu parçalar canımdan can taşır

Öyle değil mi?

Yazın soğukta, kışın sıcakta

Bir olmadan bu iklimler güneşe kar düşürür

Gidiyorum dediğinde şaşırman doğal

Çünkü gittiğini söylediğinde

Yanında gidenin sen olduğunu görmedin

Oysaki sen cennetten kaçan âdemdin

Ufuktaki tepenin kalbini yarım gelendin

Şu kızgın güneşte üşüyüp sevdana örtünen de sendin

Kıymet dediğin kıyameti gösterir bil

Ama sen sakın vicdan yapma

Bir girersen oraya sadece acınası hallerin senin olur

Bırak sızlasın kalbin

Bırak tutulsun ay

Son sözlerin unutulsun

Sadece yaşadım de

Deki sıyrılsın güneş bulutlar arasından

Kelebekler çıksın kozasından

Yağmurda yağsın sevdana

Durulansın dallarındaki çiçekler

Birazda üşü belki kendine gelirsin

Anlat bir nefeste bile olsa

Yarın yeni bir gün değil

Bugünden yarına kalan bir an

Eğer şimdi başlarsan ağlamaya

Yarın sel olur odandaki resmin etrafında

Bir değil bin bir gece daha var hatırlatmak için

Merak etme yarın olmadı ertesi gün keder çalar kapını

Yanında hayat, keder, dert, tasa ne varsa toplar

Geçerler karşına başlarlar en acı yanından anlatmaya

Sen ağlarsın onlar iştahla anlatır

Sen ağlarsın onlar gülerek devam eder

Sen yıkılıncaya kadar gitmezler

Yâda beklerler dalında ki son çiçeği

Kurusun diye bire bin katarlar

İşte sana kalan sevda bu

İşte senin olan Havva

İşte senin kırmızı mı kırmızı elman

İşte sana kalan darağacındaki yürek

İşte senin cehennemin

Nasıl başladığını unut

Umut etmekle bitmiyor anla

Hayal etmek yetmiyor hayata

Kederini kaderden sıyırmadıkça

Haksız bir savcısın unutma

Onu kalbine mahkûm etmek için

Kalbin adil olmadan sevdanı tutuklama

Şimdi yaslan arkana arkadaş

Bırak aksın zaman

Belki alıp götürmez ardında kalanları

Belki de sen sürüklenirsin bu hayat oyununda

Bir ihtimal var deyip avunma

Bir ihtimal, son intihar girişimi gibi

Boynunda ilmikle yürümektir o kara kapıya

Bazen ayrılık kavuşmaktır

Gidenler ayrılığa, kalanlar yeni bir sabaha....S.ARS.