Bir Sevgi Düşü Ya da Uzaklar

Bir ilkbahar düşüydü.

Biliyorum, bana yasak bu duygular

Oysa o kadar temiz,

o kadar kötülerden uzak ki.

İçimdeki çölde açan, bir kır çiçeği.

Yüreğim ona ne kadar yakın oldukça,

O kadar

uzak olmalı o bana, biliyorum.

Uzak olmalı ki incinmesin.

Kristal gibi narin,

okyanus kadar derin.

Bir yaz düşüydü;

İflah olmaz bu yürek artık.

Anlatamam hiçbir şeyi, anlatamam...

Korkarım,

anlamazsa diye.

Yıllar var yasakladılar bana;

Dost olmayı, kardeşliği...

Ama en önemlisi sevgiyi.

Yönünü şaşıran martı mıyım?

Neden hep sana doğru o kanat çırpışlar?

Oysa kaç kez yemin etmiştim.

Bozmamak için bu büyülü güzelliği,

Üzmemek için

o ışıltılı gözleri.

Ve biliyorum bir gün elimden alınır.

O düşler, hiç uyanmak istemediğim.

Dalga dalga o siyah saçların,

Denizlerinde kayık,

Karanlığında bir fener,

Yakamozunda okyanusların...

Uzaklarda olsaydık birlikte.

Yelken açsaydık yeni düşlere,

Hep dostum kalsaydın.