Bir Şeyler Var

Günlerdir, gitmek ve kalmak arasında yüzüm

Yüzüm eskimiş bir ölümü anımsatıyor artık

Sular durulsada dalgalı kalan insan

Bir noktadan tetiği çeken ölüm

Daralan sokaklar bir çarşafın kırışmış yanı gibi

Daralan sokaklar,karla karışık yağmur biçimini alıyor artık

Toplamı kırgınlık, toplamı suretime yorgun vuran hüzün

Adını söylediğim her ne varsa artık küsüm

Üşüdüğüm ve donduğum gece yarıları

Asırlık bir dalgayla vuruldu aşk

Her nereyse sahra burası

İz boyunda artık kahır

Demlenen ve buğarında baygın görünen suretim

Diyorum,içi boş bir kutuda sakladığım resimler kadar eskidim

Gece tenhasında yıldızlar ne zaman saydamlaşırsa,

O zaman;

Özgür kalacağım

Hava soğuk ve daha soğuk sesli bir kuş seni bana fısıldıyor,

fısıldıyor,fısıldıyor

Sesim alev olana dek dinliyorum

Ve sesimin ucube ateşinde önce kendimi

Sonra aşkı yakıyorum

Yandığımsın,yalnızlığımsın

Avucumda kimsesizliğimle beslenen

Bir şey var giderek büyüyor,ve bir gün

Köpek ve kedilerin savaşmadığı, insanın

İnsanla savaşmadığı bir gün

Betim ve benzime bürünüp beni beyaza saracak olan

Ellere ağıt olacağım,bu ayini,tamamlayın

Bu yollarda bu caddelerde ağaçlar ve yapraklarını

Dua ile sarsıyor rüzgar

Ne zaman ki rüzgara karışıp dinlersem

Ağıt ve kahır kokuyor güller, sanki aşktan yakınıyor

Sanki bilmediğim gizi söyleniyor yaprak ve kaldırım

Avucuma aldığım su gibi kayıp gidiyor bir şeyler

Ben bir şeylerden yakınıyorum -duyan yok- fakat

Kendime kurduğum mapushaneden çıkıp gelen birkaç düş

Beni güneş ve yıldızlarla öldürmek hevesindedir