Bir Şiir Gibi Düştün Dudaklarıma

Bir Şiir Gibi Düştün Dudaklarıma

Yıllarca bir gecenin peşinde

Koştum koştum durdum

Dayanılması zordu bekleyişlerimin

Zaman geçmek bilmezdi

Bir belirsizliğin içinde kayboldum

Kimi zaman boynunu büktü papatyalar

Ahengi dahi soldu düşlerimin

Yitirmişken tüm umutlarımı

Yeni bir hayatı müjdeler gibiydin

Ve

Öyle bir geldin ki

Gün doğdu şehrin üzerine

Keyiflendi gelişi gören

Kuşlar, martılar

Gökyüzü büründü rengini

Havaya sindi kokun

Bulutlar peşi sıra resmini çizer oldu

Pırıl pırıl açtı kalbimin tüm çiçekleri sana

Bir şiir gibi düştün dudaklarıma

Vapurların sesleri yankılandı kulağımda

Dili çözüldü aşkla öten bülbüllerin

Ben uzakken aydınlıklara

Dağılırdı gelişinle sisler

Masmavi ufuklar perdelendi gözlerime

En güzel zamanları yaşar oldum

Bir vapurun güvertesinde

Günleri saatleri kovaladım

Sana çıkan tüm yolların ezbercisi oldum

Umut Koçak

Yorumlar
  • Henüz yorum yazılmamış