Bir Şiir Öldü

Bir şiir gördüm

Gecenin hüzün yanında

İmgeleri yarı baygın

Tümceleri biraz asi

Karanlığa dörtnala koşan

Dünlerden kalma kefenler içinde...

Bir şiir karaladım

Sayfanın en uçurum yanına

Kalem ile ben başladık rulete

Masada mum ışığı dans ederken

Biz tetiğe dokunduk bile

Bugünden kalma an içinde...

Bir şiir yaktım

Mazimin en karanlık kuyusunda

Kalemi kurban ettim mülteci sayfalara

İçimde büyüyen şeytani alev

Geceye şiir doğuran ellerin katili oldu

Yarınlarıma küstüm kin ve nefret içinde...

Bir şiir öldü

Tozu alınmamış hayatın eşiğinde

Kurudu sayfalara düşen yağmurlar

Çatladı kalem tutan eller

İnsanlık ayaklar altında çaresiz

Kitapsız bir zamanın içinde...

11.06.2014