Bir Sırat Köprüsünde Yürür Yaşamak

gelen çoğu zaman bir insan değildir

o insanın getirdiği duygudur

bazıları mahkumiyeti getirir birkaç aşk sözüyle

ve kimi bir bakışıyla nefreti

bazıları özgürlüğü getirir gözlerinde

bakmaya kıyamazsın gözlerine

yüreğin titrer, mumlar tükenir gündüzün içinde

başaklar hiç kurumaz olur

baharlar bitmez dünya gezegeninde

kimi bir avuç mutlulukla gelir

ölümsüzlük iksiri gibidir her dokunuş

ellerinden tutmaya doyamazsın

bir sırat köprüsünde yürür artık yaşamak

bırakırsan düşerim dersin

mutluluğun gözlerinden düşer gibi

bırakırsam ellerini düşerim dersin

giden hiçbir zaman bir insan değildir, bilirsin

o giderse aşk da gider, mutluluk da, acı da

ve hatta nefret bile gider, bilirsin

artık seven herkes kadar korkaksın...

19.04.16