Bir Soluk Nefes

Ömürüm geldi geçti hır gür ile baharı yazı görmeden

Gamla kederle yoğruldu gönül sevda nedir bilmeden

Ne Kerem gibi Aslı’m oldu aşkı için alev alev yandığım

Nede Aslı gibi sevenim oldu sevdasından emin olduğum

Sevgiye aç sevdaya susuz güneşe hasret geçti gençliğim

Yusuf ’iye medresesinin nemli küf kokan hücrelerinde

Gayesiz yaşadım dünü, geçip gitti geri gelmez bir daha

Yarın ne getirir ne götürür bilemem düşünmedim asla

Nefes aldığım zaman dilimidir yaşadığımı hissettiğin an

Hiçbir zaman anlayamadım cefamı sürdüm sefamı o an

Geç idrak ettim en kıymetli anmış nefes alabildiğim an

Canımdan canlar yaşama veda etti nefes alamadığı an

Beyhude geçti gençlik çağım ömrümün son baharındayım

Amma kabullenmez gönül sanır ki ergenlik çağındayım