Bir Temmuz Sabahı

şehrin ışıkları sönerken birer birer

"hadi kalk" dedi kuşlar

yosun kokan bir temmuz sabahı

"miskinleşme" dedi çiseleyen yağmur

ıslak eliyle, saçlarımı okşadı

ve durgun akıyordu nehir

bir serinlik yüzümü yaladı

sonra

kirden arındı şehir

insanlar geçiyordu düşünceli

telaşlı insanlar

beni farketmediler

az ötede bir genç tedirgindi

mırıldanarak saatine baktı

bir of çekti

birkaç dakika sonra

genç kız göründü

mutluydular

simitçi de mutluydu

önümden geçen japon kız güldü:

"günaydın" dedi

güldüm:

"günaydın" dedim

ben de mutlu oldum