Bir Türkü Söyle Benim İçin
Ufuklar yazısı yazgımın karanlık bağrına;
Bu son yanış, bu son türkü.
Sessizliğin hiç beklenmedik sağırlığı
vurur gecenin en kuytusuna.
Ne el sallanır gidenin ardına,
ne gelenin karşılanır adımları.
Mahpustur hep yaşadığımız;
kızgınlığımız kendimize,
dünyanın bir devinim üzre olduğunu,
Sabahı bulamamakla silen günlerim anlar.
Gücünün yettiği bütün ışıkları,
bütün acıları al içine yüreğim.
Yine de boğulmalı mıyım?
Yine de kaybolmalı mı,
yola henüz çıkmamışlarla yok muydu farkım?
En yürekli halimle kuşandım seni, anla.
En yasaklı duygularla sevdim.
Her adımına bin ah düşen diyarlarda aradım sesini.
Bu sevda sonsuz, bu sevda yalansızdır.
Sorulur tadılan dikenlerde çıplak ve kanlı ayaklarım.
Şiirlerim uyandırmaz baharları.
Yağmur damlası olaydım,
bir kar tanesi bütün yangınına inat şu diyarın.
Öyle bir döngü üzre koymalıydım kendimi,
sonsuzluk hecelerine sığınarak:
İşte buradayım, işte yalnızlığımda.
Var mıdır sığınacak yerim?
Yol olsam geçenim,
han olsam kalanım,
ölsem ağlayanım...
Azığım zehirdir.
Acılar bende nehir.
Ağlayamam;
Çocuklar saklayamaz hüznümü yine de,
Yine de solamam,
Güzlerine düşsem de iklimlerin,
yenilsem de vakarlı,
kaybettiklerimden kalanlarla yetinirim.
Şiiriniz yoğun bir içsel çatışma ve varoluşsal sorgulama hattı üzerinde ilerliyor. Lirizmi güçlü ama kontrollü bir karanlık taşıyor. “Yazgımın karanlık bağrı”, “sessizliğin sağırlığı” gibi imgeler soyut kavramları somutlaştırarak etkili bir atmosfer kuruyor ve okuru doğrudan iç dünyanın derinlerine çekiyor. Metnin en güçlü tarafı duygunun sahiciliği ve sürekliliği. Kırılmadan ilerleyen bir melankoli çizgisi var ancak yer yer anlam yoğunluğu o kadar artıyor ki bazı dizelerde imgesel yük anlatımın akışını zorlayabiliyor. Bu da okurun duyguyu sezmek yerine çözmeye çalışmasına neden oluyor. Buna rağmen son bölümdeki kabulleniş (“kaybettiklerimden kalanlarla yetinirim”) şiire dengeli bir kapanış veriyor. İsyan ile olgunluk arasında bir sentez kurulmuş. Genel olarak modern Türk şiirine yakın duran, ikinci yeni etkisi taşıyan, imgeleri güçlü ve duygusal derinliği yüksek bir metin. Puanlama yapmayacağım zira burda yanlış anlaşılıyor. Eser güzel ancak şahsen 2. yeniden biraz sıkıldım sanırım o yüzden okurken istemsizce hızlanıyorum bu da bazen duyguyu kaçırmama neden oluyor. Yanlış olduğunu düşündüğünüz birşey varsa tartışmayı çok isterim böylece bakış açımı da değiştirebilirim. Saygılar.
Teşekkür ederim kardeşim yüreğine sağlık